انواع زخم:
زخم بریدگی:
زخم بریدگی یک زخم تمیز بر روی پوست است که در اثر چاقو ، قیچی یا تکه ای از لیوان شکسته ایجاد می شود و اغلب روزانه با آن روبرو می شویم. زخم بریدگی جراحی نیز یک نمونه رایج است. به دلیل لبه های پوستی صاف در زخم بریدگی، زخم سریع تر از سایر انواع زخم ها بهبود می یابد. علاوه بر این ، زخم های بریدگی عمیق نسبت به سایر زخم های عمیق پوستی گسترده تر است.
زخم پارگی:
زخم های پارگی نوعی آسیب ناشی از پارگی بافت است. پوست شما سفت و انعطاف پذیر است ، بنابراین برای ایجاد زخم پارگی به قدرت زیادی نیاز است. به دلیل این نیروی اعمال شده ، اغلب بافت های عمیق دیگری مانند استخوان ها ، ماهیچه ها ، تاندون ها ، رباط ها ، رگ های خونی ، اعصاب و حتی اندام های داخلی آسیب می بیند. پارگی های پوستی بیشتر در بیرون زدگی های استخوانی مانند آرنج ، زانو و باسن اتفاق می افتد.
معمولاً ، زخم های پارگی در اثر صدمات ناشی تصادف رانندگی یا ضربه جسم سخت به شخص ایجاد می شود. از آنجا که لبه های پوست پاره و زبر هستند ، یک زخم پارگی آهسته تر از زخم بریدگی بهبود می یابد.
زخم ساییدگی:
ساییدگی به دلیل مالش پوست روی سطح خشن رخ می دهد. نمونه های رایج ساییدگی جزئی و سطحی روی زانو یا آرنج است. با این حال ، ساییدگی شدید پس از سقوط از دوچرخه یا موتور سیکلت با سرعت نسبتاً زیاد می تواند عمیق یا رایج باشد. این آسیب ها غالباً دردناک است و ممکن است گاهی اوقات به جایگزینی پوست از دست رفته پیوند پوست نیاز باشد.
زخم خلیدگی:
بسته به طول جسم ، زخم خلیدگی هنگامی ایجاد می شود که یک جسم تیز و نازک به پوست و احتمالاً بافت های زیرین نفوذ می کند. برخلاف زخم بریدگی ، زخم خلیدگی بسیار عمیق تراست. محل نفوذ زخم خلیدگی معمولاً کوچک است و به سرعت بسته می شود. با این حال ، این می تواند یک عفونت بسته ایجاد کند.
زخم هماتوم:
زخم های هماتوم معمولاً به دلایل غیر بریدگی ایجاد می شوند. مدت زمان مشخص شدن کبودی ها بسیار متغیر است و ممکن است در برخی افراد ماه ها طول بکشد تا رنگ خود را تغییر دهند.