روش های خانگی ترمیم سریع زخم

1- پماد آنتی باکتریال

افراد می توانند زخم خود را با چندین پماد آنتی باکتریال بدون نیاز به نسخه (OTC) درمان کنند. این پمادها به جلوگیری از بروز عفونت کمک می کنند. همچنین می توانند به بهبود سریع تر زخم نیز کمک کنند.

یک بررسی روی 27 مطالعه نشان داد که درمان های آنتی باکتریال نقش مثبتی در کمک به سرعت بهبود زخم ها دارند. با این حال این بررسی نشان داد که احتمال سوگیری (تمایل به یک طرف) در این یافته ها زیاد است.

افراد اغلب پمادهای آنتی باکتریال OTC را برای زخم های جزئی استفاده می کنند اما ممکن است نیازی به آنها نباشد. افراد می توانند از وازلین به عنوان یک مانع برای محافظت زخم و ایجاد باند ضد آب استفاده کنند.

2- آلوئه ورا

آلوئه ورا گیاهی از خانواده کاکتوس ها است. آلوئه ورا حاوی ماده ای غنی از ویتامین ها و مواد معدنی است.

آلوئه ورا حاوی گلوکومانان به عنوان ماده ای برای بازسازی سلول و تولید کلاژن در بدن است.

این ماده پروتئینی است که باعث ترمیم زخم می شود.

یک بررسی سیستماتیک در سال 2019 نشان داد که استفاده از آلوئه ورا و ترکیبات آن می تواند زخم ها را بهبود ببخشد. به طور کلی شواهد نشان می دهد که استفاده از آلوئه ورا می تواند در ترمیم زخم های ناشی از سوختگی درجه اول و درجه دوم موثر باشد. همچنین این بررسی نشان داد که آلوئه ورا می تواند ضمن کاهش التهاب و جلوگیری از زخم به حفظ رطوبت و یکپارچگی پوست کمک کند.

افراد می توانند لایه نازکی از ژل آلوئه ورا را در ناحیه زخم قرار دهند. همچنین آنها می توانند زخم را توسط باند آغشته شده به ژل آلوئه ورا ببندند تا به بهبود آن کمک کند.

3- عسل

عسل دارای خواص آنتی اکسیدانی، آنتی باکتریال و ضد التهابی است. افراد برای مدتی طولانی از عسل در دستورالعمل های سنتی ترمیم زخم استفاده می کنند.

در یک بررسی در سال 2016 آمده است که تحقیقات آزمایشگاهی نشان می دهند استفاده از عسل سرعت ترمیم زخم در حیوانات را به میزان قابل توجهی بهبود می بخشد.

همچنین می تواند باعث کاهش جای زخم (اسکار) و مهار رشد باکتری ها در زخم و سوختگی های حاد شود.

در مطالعه دیگری آمده است که به نظر می رسد استفاده از عسل برای ترمیم زخم های جزئی از سایر درمان ها موثرتر بوده اما منجر به ایجاد عفونت در زخم های بعد از عمل (نسبت به درمان های معمول) می شود.

افراد می توانند پس از گفتگو با پزشک یا ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی نیاز به استفاده از عسل درمانی برای ترمیم زخم های جزئی و بزرگ را بررسی کنند.

4- خمیر زردچوبه

زردچوبه ادویه ای است که از گیاهی به همین نام گرفته شده است.

این ماده حاوی کورکومین بوده که دارای خواض آنتی باکتریال، ضد قارچ و ضد التهاب است.

یک بررسی در سال 2016 نشان داد که زردچوبه می تواند در بهبود سریع تر زخم ها موثر باشد.

این امر نشان می دهد که کورکومین موجود در ادویه باعث تحریک تولید عوامل رشد دخیل در روند بهبود زخم می شوند.

همچنین نشان می دهد که کورکومین مدیریت ترمیم زخم را تسریع می کند.

همچنین یک بررسی در سال 2019 نشان داد که کورکومین موجود در زردچوبه می تواند باعث افزایش تولید کلاژن در محل زخم شود. همچنین کورکومین باعث تمایز فیبروبلاست به میوفیبروبلاست می شود که روند بهبودی را آغاز کرده و به ترمیم زخم با سرعت بیشتر کمک می کند.

افراد می توانند زردچوبه را با آب گرم ترکیب کرده و خمیر تهیه کنند. سپس می توانند خمیر را روی زخم مالیده و آن را با بند تمیز بپوشانند.

در صورت تمایل به استفاده از زردچوبه برای ترمیم زخم باید مصرف آن را به زخم های بسته و جزئی محدود کرد. بهبود زخم های باز به محصولات پزشکی تایید شده نیاز دارد.

5- سیر

سیر حاوی ترکیب آلیسین بوده که دارای خواص ضد میکروبی و ضد التهابی است.

طبق یک بررسی در سال 2020، چندین آزمایش بالینی اثربخشی سیر در درمان زخم ها را نشان داده اند.

این بررسی نشان داد که طی مطالعات پیش بالینی، عصاره سیر کهنه وابسته به مقدار آن پتانسیل بهبود زخم را دارد.

یک مطالعه در سال 2018 استفاده از سیر برای درمان زخم موش (رت) را بررسی کرد. این مطالعه نشان داد که استفاده از یک پماد حاوی 30 درصد سیر در مقایسه با وازلین بیشتر باعث تکثیر فیبروبلاست ها می شود. فیبروبلاست ها بخشی جدایی ناپذیر در ترمیم بافت هستند. بنابراین استفاده از سیر موثر بوده و به ترمیم سریع تر زخم کمک می کند.

6- روغن نارگیل

روغن نارگیل حاوی منولارین به عنوان یک اسید چرب با خواص ضد میکروبی است.

تصور می شود که اسیدهای چرب موجود در روغن های گیاهی نقش زیادی در بهبود زخم ها دارند. افراد می توانند از روغن نارگیل روی زخم استفاده کرده تا به کاهش خطر ابتلا به عفونت کمک شود.

طبق مطالعه ای در سال 2010، روغن نارگیل بکر می تواند به بهبود سریع تر زخم های موش (رت) کمک کند. افراد می توانند از روغن نارگیل به عنوان مانع و کمک کننده به کاهش خطر ابتلا به عفونت، استفاده کنند.