آکنه نوعی بیماری مزمن و التهابی پوستی است که باعث ایجاد لکه و جوش هایی به خصوص در صورت، شانه ها، پشت، گردن، سینه و بالای بازوها میشود.
جوش های سر سفید، جوش های سر سیاه، کیست ها و ندول ها انواع آکنه هستند و این بیماری شایع ترین بیماری پوستی در جهان است.
این وضعیت معمولاً با فعال شدن غدد چربی در دوران بلوغ روی میدهد، اما میتواند در هر سنی بروز کند. این شرایط خطرناک نیست اما میتواند زخمهای پوستی برجای گذارد.
- آکنه نوعی بیماری پوستی است که غدد چربی واقع در قاعده فولیکول های مو را درگیر میکند.
- این بیماری ۳ نفر از هر ۴ نفر دارای سنین ۱۱ تا ۳۰ سال را درگیر میکند.
- این بیماری خطرناک نیست، اما میتواند اسکارهای پوستی برجای گذارد.
- درمان به شدت و میزان پایداری آن بستگی دارد.
- فاکتورهای خطر شامل ژنتیک، سیکل قاعدگی، اضطراب و استرس، آب و هوای گرم و مرطوب، استفاده از لوازم آرایشی دارای پایه روغنی و فشردن جوش ها هستند.
“من دیگر نوجوان نیستم، چرا هنوز هم آکنه دارم؟!” این سوالی است که ما هر روز از بیماران میشنویم. حقیقت این است که مشاهده تداوم آکنه در بزرگسالی کاملاً عادی است. با اینکه آکنه به عنوان یکی از معضلات دوران نوجوانی شناخته میشود، اما میتواند در همه سنین رخ دهد.
آکنه بزرگسالی از نظر علل و روش های درمانی شباهت های بسیاری با آکنه نوجوانی دارد. با این حال آکنه بزرگسالی چندین خصوصیت منحصر به فرد نیز دارد.
پیامدهای به وجود آمدن آکنه
در اکثر موارد پس از گذراندن دوران نوجوانی و جوانی به مرور بهبود پیدا میکند. اما روشهای درمانی و اسکراب پوست نیز در بیشتر مواقع باعث بهتر شدن شرایط بیمار میشود. امکان دارد آکنه باعث کاهش اعتماد به نفس در افراد شود و همچین لکههای دائمی در صورت باقی بماند.
سپاس از همراهی شما